วันนี้วันลงทะเบียนเรียนของมธ.วันแรก(มีพรุ่งนี้อีกวัน)

เวลาที่เริ่มลงทะเบียนคือ 7.00 น ของวันที่ 25 พ.ค. 50

ดังเป็นที่เลื่องลือของนศ.มธ.มาทุกยุคทุกสมัย

ว่าการลงทะเบียนแต่ละครั้งนั้น สุดแสนจะหฤโหด

นับตั้งแต่โบราณกาล ที่มีแค่เพียงการโทรศัพท์ไปลงทะเบียน

ก็ต้องกดกันจนมือหยิก กว่าจะโทรติด

แล้วก็ใช่ว่าโทรติดแล้ว จะได้ลงทะเบียนในรายวิชาและเวลาที่ต้องการ

เพราะบางครั้งชีวิต ก็ไม่ง่ายอย่างที่คิด เพราะคำว่า sec เต็ม -*-

จนมาถึงสมัยปัจจุบัน ที่เพิ่มการลงทะเบียนทางเว็บ

การลงทะเบียน ก็ยังหฤโหดอยุ่เหมือนเดิม

เพราะว่าเว็บลงทะเบียนนั้น ก็ล่มเป็นประจำ

 

 

 

แต่

 

 

 

 

 

 

เหตุการเหล่านั้นจ๊ะเอ๋ไม่เคยเผชิญมาก่อน

อาจด้วยความโชคดี ที่ทั้ง 2 เทอมที่ผ่านมาในมธ. จ๊ะเอ๋ลงทะเบียนได้อย่างราบรื่น

ไม่ต้องกดโทรศัพท์จนมือหงิก ไม่ต้อง refresh หน้าเว็บให้เมื่อนิ้ว

ครั้งแรก เพราะวิชาเรียนทั้งหมดที่ต้องการจ๊ะเอ๋ได้เป็นวิชาโควตา
(วิชาโควตา = คล้ายๆ กับการจองที่เรียนอะไรประมาณนั้น)

จะมีเพิ่มเติมก็แค่ภาษา Russia ที่ไม่มีการจองโควตา

และเมื่อกดโทรศัพท์ครั้งแรก ก็ติดเลย

ที่ต้องทำก็แค่ยืนยักวิชาโควตา แล้วก็ลงทะเบียนภาษา Rissia เพิ่มอีกตัวก็เสร็จ

 

ครั้งที่ 2 รอดตายเพราะได้เพื่อนดี

หลังจากตื่นมานั่งเล็งโทรศัพท์ตั้งแต่ 6 โมง

พอเจ็ดโมงปุ๊บ โทร สายไม่ว่าง

เปิดเน็ต เว็บล่ม

แล้วทันใดนั้นเอง แป้งก็ส่งเมล์เข้ามา

บอก URL ของเว็บลงทะเบียน(ที่ไม่มีทางล่ม)ให้

จ๊ะเอ๋ก็เลยกดลงทะเบียนไปได้อย่างง่ายดาย

 

 

 

 

แต่

 

 

 

 

สองครั้งนั้น กับครั้งนี้ มันต่างกัน

เพราะครั้งนี้ จ๊ะเอ๋ตื่นแต่เช้าเช่นเคย

ตื่นมารอเวลา พอถึงเวลาปุ๊บ ก็กดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

จำไม่ได้ว่ากดโทรศัพท์ไปกี่รอบ

จำได้แต่ทุกรอบ สายไม่ว่าง

เลยเริ่มเปลี่ยนวิธีเปิดคอมพ์ เข้าเว็บ

เช่นกัน เว็บล่ม ถึงแม้จะใช้ URL ที่แป้งเคยให้มาแล้วก็ตาม

ถึงตอนนั้น มือซ้ายก็กด F5 Refresh หน้าเว็บ

มือขวาก็กดมือถือที่เสียบ Small talk ไว้กับหู

รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นนักธุรกิจพันล้านที่ต้องใช้เวลาทุกเสี้ยววินาทีให้มีค่า

เวลาผ่านไป จาก 7 โมงเช้า ถึง 11 โมง

เริ่มเครียดอย่างรุนแรง

เพราะเทอมนี้ จ๊ะเอ๋ได้โควตาแค่วิชาเดียว

อีก 4 วิชาที่เหลือ ต้องต่อสู้แย่งชิงกับผู้อื่นเพื่อให้ได้วิชาเรียนมา

ไม่เช่นนั้น ตารางเรียนที่วางแผนไว้ มีหวังพังไม่เป็นท่า

พอเครียดมากๆ ก็เลยเปิดไดคนอื่นอ่านซะงั้น -*-

พออ่านๆๆๆๆ เม้นต์ๆๆๆๆๆ เสร็จ

เปิดหน้าเว็บอีกครั้ง ได้แล้ว

เย้ๆๆๆๆๆ

ก็เลยลงทะเบียนไปจนเสร็จ

แล้วก็เข้าไปเช็คจำนวนคนใน Sec ที่ลงทะเบียน

ได้ข่าวว่ามีอยุ่ 2 วิชาที่เกือบเต็ม

วิชาแรกเหลืออีก 2 คน

วิชาที่ 2 เหลือ 5 คน

แต่ที่น่ากลัวก็คือ มีอยู่วิชานึง จ๊ะเอ๋ลงทะเบียนได้เป็นคนสุดท้ายของ Sec พอดี

เกือบไป

หลังจากเช็คอะไรเรียบร้อย

พ่อพี่นุ้ยก็โทรมา ถามถึงเรื่องข่าวคราวของการลงทะเบียน

เพราะไปเห็นคอมเม้นต์ที่น่าตกใจของจ๊ะเอ๋ในได

 

"ขอบคุณนะค่ะพ่อ ที่เป็นห่วง แล้วก็ขอโทษพ่อด้วยนะค่ะที่จ๊ะเอ๋ทำให้พ่อต้องคอยเป็นกังวลไปกับจ๊ะเอ๋ด้วย"

 

แต่แล้ว สุดท้าย การลงทะเบียนของจ๊ะเอ๋ก็ผ่านไปได้ด้วยดีตามแผนการเรียนที่วางไว้

 

 

ปล.พ่อค่ะ จ๊ะเอ๋จะพยายามไม่คิดถึงสิ่งที่ยังมาไม่ถึงนะค่ะ

วันนี้ ที่ได้อ่านไดอารีของพ่อ ทำให้จ๊ะเอ๋คิด(หลังจากเรียกสติที่กระเจิงไปกลับมาแล้ว)

จ๊ะเอ๋จะเผชิญหน้ากับวันนี้(ของทุกๆ วัน)

ด้วยสติ (จะพยายามไม่เป็นกระต่ายตื่นตูมเหมือนวันนี้อีกแล้วค่ะ)

และจิตใจที่มั่นคงต่อความดี

ทุกข์ทางใจ เกิดจากใจของเรา ถ้าจะแก้ ก็ต้องแก้ที่ใจของเราใช่ไหมค่ะ

ธรรมมะที่พ่อได้สอนมา จะช่วยจ๊ะเอ๋แก้ปัญหาค่ะ

ขอบคุณพ่อมากนะค่ะ ของคุณจริงๆ